منبع تحت فشار یکی از اجزای مهم سیستم آبرسانی ساختمان محسوب می شود که با کمک به تثبیت فشار آب، از روشن و خاموش شدن بیش از حد پمپ جلوگیری می کند. اگر این قطعه بهدرستی کار نکند یا سرویس آن به عقب موکول شود، ممکن است علاوه بر کاهش کیفیت آبرسانی، فشار بیشتری به پمپ، کلید اتوماتیک و سایر تجهیزات وارد شود.
به همین دلیل، تعمیرات و سرویس منبع تحت فشار پمپ آب ساختمانی اهمیت زیادی دارد. در این مقاله ، با نحوه عملکرد منبع، علائم خرابی، روش بررسی و تنظیم باد، مشکلات رایج، زمان تعویض و نکات مهم نگهداری آن آشنا میشوید تا بتوانید برای حفظ عملکرد مناسب سیستم آبرسانی ساختمان تصمیم دقیقتری بگیرید.
منبع تحت فشار پمپ آب چیست و چه وظیفهای دارد؟
منبع تحت فشار مخزنی است که در کنار پمپ آب نصب می شود و با استفاده از فشار هوا، بخشی از آب را تحت فشار نگه می دارد. در بسیاری از مدلهای رایج، یک تیوپ یا دیافراگم لاستیکی، آب را از هوای فشرده جدا می کند.
هنگامی که پمپ روشن می شود، آب وارد منبع شده و هوای داخل آن را فشرده می سازد. با باز شدن شیر آب، هوای فشرده به خروج آب از منبع کمک می کند و فشار سیستم بهتدریج کاهش می یابد. در صورت رسیدن فشار به نقطه تنظیمشده، کلید اتوماتیک فرمان روشن شدن پمپ را صادر می کند.
علائم خرابی منبع تحت فشار پمپ آب ساختمانی
یکی از مهمترین مراحل تعمیر منبع تحت فشار، شناسایی صحیح نشانههای خرابی است. این نشانهها می توانند به تشخیص سریعتر مشکل و جلوگیری از تعویض غیرضروری تجهیزات کمک کنند.
۱. روشن و خاموش شدن مکرر پمپ آب
اگر پمپ با فاصلههای زمانی کوتاه روشن و خاموش می شود، ممکن است فشار هوای منبع کاهش یافته باشد، تیوپ آسیب دیده باشد یا ظرفیت منبع برای میزان مصرف ساختمان کافی نباشد.
البته خرابی کلید اتوماتیک، نشتی لولهها و تنظیم نامناسب فشار قطع و وصل نیز میتوانند همین علت را ایجاد کند. بنابراین، پیش از تعمیر یا تعویض منبع باید علت اصلی مشخص شود.
۲. افت فشار آب در ساختمان
اگر فشار آب هنگام باز کردن شیرها بهسرعت کاهش پیدا می کند، منبع ممکن است نتواند حجم مناسبی از آب را در اختیار سیستم قرار دهد. کمبود باد، خرابی تیوپ، کوچک بودن ظرفیت منبع یا وجود مشکل در پمپ از دلایل احتمالی این وضعیت هستند.
در ساختمانهای چندطبقه، اختلاف ارتفاع، تعداد واحدها و میزان مصرف هم اهمیت دارند. به همین دلیل، افت فشار را نباید همیشه به خرابی منبع نسبت داد.
۳. خروج آب از شیر باد منبع
یکی از نشانههای مهم خرابی تیوپ، خروج آب از شیر تنظیم باد منبع است. در منبعهای تیوپدار، این اتفاق معمولاً نشاندهنده پارگی یا سوراخ شدن تیوپ و ورود آب به بخش هوای منبع است.
در چنین شرایطی، صرفاً اضافه کردن باد مشکل را برطرف نمیکند؛ زیرا تیوپ دیگر نمیتواند آب و هوا را بهدرستی از یکدیگر جدا نگه دارد.
۴. کاهش سریع فشار پس از خاموش شدن پمپ
اگر فشار سیستم بلافاصله پس از خاموش شدن پمپ افت می کند، باید علاوه بر منبع تحت فشار، احتمال نشتی در شبکه، خرابی شیر یکطرفه یا ایراد در اتصالات نیز بررسی شود.
این علامت بهتنهایی برای تشخیص خرابی منبع کافی نیست و بررسی فشارسنج و وضعیت کل سیستم ضروری است.
۵. شنیدن صداهای غیرعادی از پمپ یا منبع
صدای ضربه، لرزش یا تغییر محسوس صدای پمپ ممکن است ناشی از روشن و خاموش شدن مکرر، وجود هوا در سیستم، نصب نامناسب یا مشکلات مکانیکی باشد.
اگر صدا با افزایش تعداد استارتهای پمپ همراه باشد، بررسی وضعیت منبع تحت فشار می تواند یکی از مراحل اولیه عیبیابی باشد.
مراحل اصولی سرویس منبع تحت فشار پمپ آب
سرویس منظم منبع تحت فشار باعث می شود ایرادهای احتمالی زودتر شناسایی شوند. در ادامه، مراحل اصلی بررسی و نگهداری این قطعه را توضیح می دهیم.
مرحله اول: قطع برق و ایمنسازی سیستم
پیش از شروع بررسی، برق پمپ را از مدار مربوطه قطع کنید و از وصل نشدن ناخواسته آن مطمئن شوید. سپس با باز کردن یک شیر مناسب، فشار آب را تخلیه کنید.
هشدار مهم: منبع تحت فشار می تواند حتی پس از خاموش شدن پمپ، انرژی ذخیرهشده در آب و هوای فشرده داشته باشد. پیش از باز کردن اتصالات یا قطعات منبع، باید فشار آن بهطور کامل تخلیه شود. تعمیرات برقی، باز کردن مخزن تحت فشار و تعویض قطعات داخلی بهتر است به تعمیرکار متخصص سپرده شود.
مرحله دوم: بررسی ظاهری منبع
بدنه منبع را از نظر زنگزدگی، فرورفتگی، نشتی آب و آسیبدیدگی بررسی کنید. همچنین اتصالات، محل نصب و پایههای نگهدارنده باید وضعیت مناسبی داشته باشند.
اگر آثار خوردگی شدید، برآمدگی یا نشتی از بدنه مشاهده کردید، از ادامه استفاده از منبع تا بررسی تخصصی خودداری کنید. مخزن آسیبدیده تحت فشار می تواند خطرآفرین باشد.
مرحله سوم: بررسی فشار باد منبع
یکی از مهمترین بخشهای سرویس، اندازهگیری فشار باد اولیه یا پیششارژ منبع است. این اندازهگیری باید زمانی انجام شود که برق پمپ قطع شده، آب منبع کاملاً تخلیه شده و فشار سمت آب به صفر رسیده باشد.
برای بررسی، می توان از فشارسنج مناسب شیر باد استفاده کرد. اندازهگیری فشار در حالی که منبع پر از آب است، عدد قابل اتکایی برای تعیین فشار پیششارژ به دست نمی دهد.
در بسیاری از سیستمهای دارای کلید اتوماتیک، فشار باد منبع تیوپدار حدود ۲ psi کمتر از فشار وصل شدن پمپ تنظیم می شود؛ اما مقدار نهایی باید با توجه به دستورالعمل سازنده، نوع منبع و تنظیمات واقعی سیستم تعیین شود.
برای مثال، اگر پمپ در فشار ۳۰ psi روشن شود، مقدار پیششارژ حدود ۲۸ psi یک نمونه رایج است. این اعداد برای همه ساختمانها و تمام مدلهای منبع مناسب نیستند و نباید بدون بررسی شرایط سیستم استفاده شوند.
مرحله چهارم: تنظیم باد منبع
اگر فشار باد کمتر از مقدار توصیهشده باشد و تیوپ سالم باشد، می توان با استفاده از وسیله مناسب، فشار را به محدوده تعیینشده رساند.
در این مرحله باید به چند نکته توجه کرد:
منبع هنگام تنظیم باد باید از سمت آب تخلیه شده باشد.
فشار را بهتدریج افزایش دهید و مرتب اندازهگیری کنید.
از تجاوز فشار از محدوده مجاز درجشده روی پلاک منبع خودداری کنید.
شیر باد را از نظر نشتی بررسی کنید.
پس از تنظیم، اتصالات را کنترل کرده و عملکرد سیستم را دوباره ارزیابی کنید.
اگر فشار باد پس از مدت کوتاهی دوباره کاهش یابد، احتمال نشتی از شیر باد یا آسیبدیدگی تیوپ وجود دارد و باید علت آن مشخص شود.
مرحله پنجم: بررسی سلامت تیوپ
اگر از شیر باد آب خارج شود، معمولاً تیوپ داخلی آسیب دیده است. در این حالت، در بسیاری از مدلها تعویض تیوپ یا در صورت غیرقابلتعمیر بودن مخزن، تعویض کامل منبع ضروری است.
اگر تیوپ قابل تعویض باشد، تعمیرکار باید مدل مناسب، ابعاد صحیح، سازگاری با آب مصرفی و وضعیت فلنج و اتصالات را بررسی کند. هنگام باز کردن مخزن نیز تخلیه کامل فشار و رعایت نکات ایمنی ضروری است.
مرحله ششم: بررسی عملکرد نهایی
پس از پایان سرویس، اتصالات باید آببندی شوند و سیستم به شکل کنترلشده به مدار بازگردد. سپس فشار روشن و خاموش شدن پمپ، زمان کارکرد، تعداد استارتها و ثبات فشار آب بررسی می شود.
اگر مشکل همچنان وجود داشته باشد، باید کلید اتوماتیک، شیر یکطرفه، فشارسنج، پمپ و شبکه لولهکشی نیز بررسی شوند.
دیدگاه کاربران (0)